Wygląd schronów

Schrony, pełniące funkcje obserwacyjne i bojowe, miały kształt prostokąta. Ich krawędzie były jednak zaokrąglone. Wewnątrz każdego znajdowało się osiem pomieszczeń. Każde z nich miało odmienne przeznaczenie: komora dowodzenia, punkt sanitarny, stanowisko karabinów maszynowych, komora amunicyjna oraz sypialnia.

Grubość ścian takiego schronu nie mogła być przypadkowa. Wynosiła w niektórych miejscach nawet 1,5 metra. Wejście stanowiły pancerne drzwi, które znajdowały się z tyłu. Pilnowane były one przez dwa otwory strzelnicze, a właściwie przez osoby, które miały oko na zewnątrz schronu. Właśnie w tym miejscu dostawało się do schronu powietrze.

Projekt Michała Szymonowica przewidywał dwie kopuły o grubości co najmniej 20 centymetrów. Miały one spełniać funkcję przeciwpancerną z czterema miejscami wyznaczonymi do strzelania oraz obserwacji. Jedna z kopuł nie została jeszcze zamontowana. Jej otwór został zasłonięty innym sposobem. Szybko zalano go po prostu betonem. Zamaskowanie kopuły nie było takie proste, właściwie satysfakcjonujące jej ukrycie w ogóle nie było możliwe. Dlatego też, by nie utrudniać sytuacji obserwacji, wykonano kilka kolejnych kopuł. Miały one uniemożliwić wykrycie przez wroga rzeczywistej, prawdziwej kopuły.